Dwór Artusa znajduje się w południowej pierzei Rynku Staromiejskiego pod numerem 6. Wcześniej stały tu aż trzy inne budynki, mianowicie: z lewej strony znajdowała się niewielka kamienica służąca za mieszkanie sekretarzowi Rady Miejskiej, zwana Kancelarią, po środku stał pierwszy gmach Dworu Artusa, zaś po prawej istniała kamieniczka, pełniąca w XIX wieku rolę faktorii solnej. Dwór Artusa był jednym z najokazalszych obiektów miasta. Znajdowała się w nim siedziba Bractwa Świętego Jerzego, którego członkami byli zamożni patrycjusze. Budynek dla stowarzyszenia zbudowany został pod koniec XIV wieku, a za datę ukończenia budowy przyjmuje się lata 1385-1386, kiedy Dwór otrzymał sklepienia. Już w 1386 roku, gdy budynek nie był jeszcze wykończony gościł tu Wielki Mistrz Zakonu Krzyżackiego Konrad Zöllner von Rotenstein. Gmach nie od zawsze nosił nazwę Dworu Artusa. Pierwszą nazwą gmachu był Dom Towarzyski a wzięła się ona stąd, że głównym celem bractwa było nie tylko pielęgnowanie pobożności i prowadzenie akcji społecznych, ale także krzewienie towarzyskości. Członkowie bractwa prowadzili życie towarzyskie i religijne wzorując się na postaci legendarnego króla Artura i Rycerzy Okrągłego Stołu.

W latach 1625-1626 frontowa elewacja budynku uległa przebudowie na renesansową, a w 1701 roku fasada otrzymuje nowy, barokowy wystrój. Zostaje pokryta pięknymi malowidłami przedstawiającymi herby Polski i Prus Królewskich, a także wizerunki królów polskich, od władców średniowiecznych ( min. znalazł się tam portret Władysława Jagiełły), na Zygmuncie III Wazie kończąc. Alegorie cnót i przedstawienia bohaterów starożytności dopełniały tej malarskiej ozdoby ściany. Fasadę wieńczył szczyt flankowany w narożnikach smukłymi wieżyczkami, ozdobiony dodatkowo malowidłem przedstawiającym Świętego Jerzego na koniu. Główna sala Dworu Artusa upodobniona została w swoim wystroju do głównego pomieszczenia Dworu Artusa w Gdańsku. Niestety nie zachowało się nic z wystroju toruńskiego Dworu. W dniu 14 czerwca 1802 roku, wobec fatalnego stanu technicznego budynku, przystąpiono do rozbiórki. W tym miejscu ma powstać nowy Dwór Artusa. W maju 1826 roku ukończony został budynek architekta Heckerta. Budowla była niższa i szersza od poprzedniej o szerokość kamienicy sąsiadującej z dawnym Dworem od wschodu. Ściana frontowa miała kształt prostokąta przykrytego prostokątnym dachem, miała dwie kondygnacje i trzy wejścia. Sześć jońskich pilastrów dzieliło ją w pionie na pięć osi. Obszerny parter zajmowała sala widowiskowa, natomiast na pierwszym piętrze znajdowała się niewielka sala reprezentacyjna. Gdy w 1842 roku Bractwo Świętego Jerzego zostało rozwiązane gmach nazwany został Teatrem Miejskim, o czym świadczył napis umieszczony nad wejściem. W lutym 1889 roku budynek rozebrano, aby zrobić miejsce na Nowy Dwór Artusa.

Powstały w 1889 roku budynek niesłusznie nazywano Drugim Dworem Artusa, gdyż była to już trzecia z kolei budowla poświęcona dla Dworu. Bardziej odpowiednią nazwą była stosowana zamiennie z pierwszą : Nowy Dwór Artusa. Jest to ceglany budynek mieszczący się pod adresem: Rynek Staromiejski nr. 6. Ten neorenesansowy gmach zwrócony jest fasadą w kierunku północnym. Ma trzy kondygnacje, z których górna jest najwyższa. Całość przykrywa wysoki, czterospadowy dach. Rytm rozmieszczenia okien dzieli fasadę w pionie na pięć części. W dolnej kondygnacji zapoczątkowują go cztery duże okna, umieszczone w podłuczach naśladujących kształtem arkady. W środku, na osi między oknami znajduje się płasko rzeźbiony portal zwieńczony trójkątnym naczółkiem. Na kondygnacji pierwszego piętra znajduje się dziesięć prostokątnych okien zebranych parami po dwa. Każda para okien znajduje się dokładnie nad jednym oknem parteru (środkowa para - nad portalem). Wysoką, górną kondygnację oświetlają ciągnące się od sufitu do podłogi półkoliście zakończone okna, przechodzące w dolnej ich partii w urokliwe półkoliste balkoniki ozdobione tralkami.

W Wielkiej Sali Dworu Artusa, bardzo reprezentacyjnej, odbywają się ważne uroczystości, koncerty muzyki poważnej i inne imprezy kulturalne. Sala jest świetnie przystosowana do takich funkcji. Na południowej ścianie, w połowie wysokości sali znajduje się rząd balkonów - lóż, sprzyjających kontemplowaniu kulturalnych doznań.

W 1998 roku fasada Dworu Artusa została odnowiona przez toruńskich konserwatorów zabytków. Odrestaurowane zostały także malowidła na sklepieniu parteru.